Yine eskisi gibi TRT2'de bir bale gösterisi izliyorum. Bazen keşke balerin olsaydım diyorum. O zaman zaten kilo problemini baştan ele alırdım ki "yok artık" demezdi bu halimde olmayacağım için millet! 'Kendi' odamda olduğum için bir hayli mutluyum, ama bir yandan da tuhaf bir hüzün var içimde. O ince 'si' anı, beni beni fazla derinlere götürüyor. Dur bir dakika bu Tchaikovsky değil mi?! Hayır hayır ben de istiyorum o dönüşleri. Kuzenimin şansı bu olsa gerek. Genç bir flütist olarak orada bulunacak. Ve ben de bir balerin olsaydım kuzenimin keman sesinde çimlerde dans ettiğim günlerden başka bir yöne saparak, kendimi o muhteşem atmoserin içinde bulacaktım. Buyrun gösterilere buradan bir göz atın